25 Μαρτίου 2008...7:17 μμ

Iστορία 3η γι΄αυτήν και τις άλλες..

Μετάβαση στα σχόλια

Ο ιδιοκτήτης του blog δεν έχει παράπονο. Οι δύο πρώτες ιστορίες στις οποίες έμμεσα εκφράζει την άποψή του για την ιδιαίτερη θέση της Βιολογίας, ανάμεσα στις “Φ.Ε.” τιμήθηκε δεόντως από τους επισκέπτες του. Με την ελπίδα όμως ότι αυτή τη φορά, θα αποσπάσει και σχόλια για κάθε μια διαφορά -ανάμεσα στη Βιολογία και τις άλλες “Φ.Ε.”- που κρύβουν οι ιστοριούλες τους, αναρτά την 3η από αυτές…

6:00 π.μ. Σηκώνεσαι από το κρεβάτι σου, ανοίγεις το ραδιόφωνο και καθώς κατευθύνεσαι προς το μπάνιο ακούς τον εκφωνητή να αναφέρει τα τελευταία κρούσματα της γρίππης των πτηνών που σημειώθηκαν στην Ευρώπη. Βουρτσίζεις τα δόντια σου επιθεωρείς το πρόσωπό σου και αναρωτιέσαι αν η νόσος δεν αργήσει να έρθει και στην Ελλάδα. Παρατάς τις δυσοίωνες σκέψεις και πεινασμένος σκέφτεσαι να χαρίσεις στον εαυτό σου ένα υγιεινό πρωινό.

6.30 π.μ. Φτιάχνεις τον καφέ σου, ανοίγεις το κουτί με τα δημητριακά και κοιτάς αν η μάρκα τους σου παρέχει αρκετές φυτικές ίνες. Διώχνεις γρήγορα τη σκέψη ότι μπορεί να προέρχονται από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Όμως δεν είσαι σίγουρος αν τα μεταλλαγμένα είναι πιο επικίνδυνα από τα φυτοφάρμακα των συμβατικών. Ντύνεσαι γρήγορα και ρίχνεις μια κλεφτή ματιά στο ρολόι.

7.00 π.μ. Έχεις ήδη αργήσει. Κατεβαίνεις γρήγορα τις σκάλες, μαζεύεις τα σκουπίδια που έπεσαν από το σάκο απορριμμάτων και εκπλήττεσαι από το πόσο πολύ μεγάλωσε όγκος τους τα τελευταία χρόνια. Μπαίνεις στο αυτοκίνητο σου. Ανάμεσα σε σένα και το φανάρι μεσολαβούν δεκάδες σταματημένα αυτοκίνητα. Ρίχνεις μια ματιά γεμάτη ζήλια στο νέο μοντέλο 4Χ4 που βρίσκεται δίπλα σου. Θα ήθελες να το αποκτήσεις, η σκέψη όμως της αστραφτερής εξάτμισης του που εξακοντίζει κιλά μονοξειδίου του άνθρακα για να μετακινήσει τη μοναχική επιβάτιδά του, σου γεννά ενοχές..

8.00 π.μ. Στο βιότοπο της Κατεχάκη, εκατοντάδες οδηγοί ασφυκτιούν και εξαγριώνονται στη σκέψη ότι ένα άλλο όχημα θα καταλάβει το ζωτικό τους χώρο. Προσπαθείς να ελέγξεις την αδρεναλίνη που απελευθερώνεται στο σώμα σου και ανεβάζει την πίεσή σου. Αναζητάς διέξοδο στη δασωμένη πλαγιά που βρίσκεται δεξιά σου. Μάταια όμως. Το βλέμμα σου αντικρίζει τον καμένο πευκώνα του Υμηττού. Αναρωτιέσαι αν θα συμμετάσχεις στη δενδροφύτευση του Δήμου σου. Δεν είσαι βέβαιος ποιος έχει δίκιο: Οι δασολόγοι τις συνιστούν ανεπιφύλακτα, οι οικολόγοι αντιτίθενται.

9.10 π.μ. Μπαίνεις στο γραφείο σου και πριν ανάψεις το φως, σε καλωσορίζει το άγρυπνο led του υπολογιστή σου. Πόσα λίτρα καυσίμου δαπανά το χρόνο, ένας υπολογιστής που έχει τεθεί σε κατάσταση αναμονής, έλεγε ο περιβαλλοντολόγος στην χθεσινή εκπομπή της τηλεόρασης; Ανοίγεις τον υπολογιστή και πάνω στην ώρα χτυπά το τηλέφωνο. Είναι ο φαρμακοποιός που υπενθυμίζει το χρέος για τα αντιβιοτικά που αγόρασε χτες η συνάδελφός σου. Μήπως το παρακάνει για ένα 37,7 του γιού της;

9.20 π.μ. Ανοίγεις το μέηλ σου. Η Ελένη η οικογενειακή φίλη σας, πληροφορεί την αδελφή σου που βρίσκεται ήδη στον 7ο μήνα, για την ηλεκτρονική διεύθυνση της τράπεζας βλαστοκυττάρων με την οποία συμβλήθηκε. Έχουν άραγε νόημα οι υπηρεσίες που παρέχει; Ένα άρθρο που διάβασες στην κυριακάτικη εφημερίδα σου σε κάνει να δυσπιστείς.

11.00 π.μ. Ένα δειλό χτύπημα στην πόρτα του γραφείου σου σε αποσπά από τα έγγραφα που κοιτάζεις. Η πόρτα ανοίγει και εμφανίζεται ο Γιώργος, ένας αφύσικα κοντός νεαρός που προσέλαβαν ως κλητήρα. Παίρνεις το έγγραφο που σου δίνει και καθώς κοιτάς την πλάτη του που απομακρύνεται, μπαίνεις στον πειρασμό να αναρωτηθείς ποιο είναι το ανθρώπινο ύψος κάτω από το οποίο κάποιος θεωρείται «αφύσικα» κοντός;

12.00 π.μ. Έχεις καθίσει στο στρογγυλό τραπέζι που συνεδριάζετε και εξετάζεις μαζί με άλλους τις αιτήσεις που έχουν υποβάλλει ένας νεαρός άνδρας και μια νεαρή γυναίκα για τη θέση του νέου διευθυντή ενός τμήματος. Αν και τα προσόντα τους παρόμοια, η ομήγυρης θεωρεί ότι για τις διευθυντικές θέσεις οι άνδρες είναι καταλληλότεροι. Δεν έχεις διάθεση για διαφωνίες, αναρωτιέσαι όμως σιωπηρά για την προέλευση αυτής της πεποίθησης.

2.00 μ.μ. Χτυπά το τηλέφωνο. Το σηκώνεις και είναι ο διευθυντής του σχολείου της κόρης της συναδέλφου σου. Τον πληροφορείς ότι απουσιάζει και σε παρακαλεί να την ρωτήσεις αν επιτρέπει τη συμμετοχή της κόρης της σε μια έρευνα για τις γνώσεις των εφήβων πάνω στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Ο διάλογος με το διευθυντή σου θυμίζει τον Αλέκο, τον παλιό συμμαθητή σου και νυν μαιευτήρα. Στη χθεσινή συνάντησή σας σου εκμυστηρεύτηκε την ανησυχία του για τα πολλά περιστατικά ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών εφήβων που αντιμετωπίζει. Αναρωτιέσαι αν η έφηβη ανιψιά σου, έχει τις γνώσεις, ώστε να μη προσφύγει στις υπηρεσίες του.

5.00 μ.μ. Παίρνεις το δρόμο της επιστροφής. Στο ραδιόφωνο μια γενετίστρια και ένας νομικός συνομιλούν για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Το μυαλό σου πηγαίνει στη Βίκυ, την πρώτη σου εξαδέλφη: Αν η Βίκυ δεχόταν να κυοφορήσει το γονιμοποιημένο ωάριο της αδελφής της Ελένης, το παιδί που θα γεννιόταν τι θα θεωρούσε τη Βίκυ; Μητέρα ή θεία του;

6.00 μ.μ. Βρίσκεσαι πλέον σπίτι σου. Γεμίζεις την καφετιέρα και ενώ αφήνεσαι στο χαλαρωτικό χουρχούρισμά της, το μάτι σου πέφτει στον παραμελημένο νεροχύτη και μοιραία στο νέο αντιβακτηριαδιακό απορρυπαντικό που βρίσκεται δίπλα του. Καθώς περνάς με το σφουγγάρι τη μεταλλική επιφάνεια αναρωτιέσαι αν η υστερική μικροβιοκτονία, αποδυναμώνει πράγματι το ανοσοποιητικό σύστημα.

7.00 μ.μ. Χτυπάει το τηλέφωνο. Ο καταπτοημένος από την αποτυχημένη προβολή της παρουσίασής του, συνάδελφος, κατηγορεί τον εαυτό του που αγνόησε την προειδοποίηση της εφημερίδας του για τους χαμηλούς πνευματικούς βιορρυθμούς του. Εξοργίζεσαι από την αφέλεια του και θυμάσαι τη Μαρία. Την προηγούμενη βδομάδα δεν ήταν που πιθανολόγησε την αυξημένη ροπή σου στα αναπνευστικά νοσήματα λόγω ωροσκόπου; Πάνω στην ώρα ένα τρέιλερ στην τηλεόραση πληροφορεί για την νέα εκπομπή της Δρούζα με θέμα την εναλλακτική ιατρική. Ξαφνικά θυμάσαι την πρόσκληση του Γιώργου για τη συγκέντρωση που οργανώνει στο σπίτι του. Ντύνεσαι γρήγορα και βγαίνεις έξω.

8.30 μ.μ. Στο δρόμο για το σπίτι του Γιώργου χτυπάει το κινητό σου τηλέφωνο. Αστραπιαία περνά από το μυαλό σου το αντιφατικό άρθρο που διάβασες για την ενοχοποίηση των κινητών στην πρόκληση όγκων. Αποδέχεσαι την κλήση. Η αλαφιασμένη φωνή της Άννας σε πληροφορεί για το νέο πρόβλημα υγείας του πατέρας της και σε παρακαλεί να δώσεις αίμα για την εγχείρηση του. Δέχεσαι και θυμάσαι το άρθρο για τις αγοροπωλησίες οργάνων, εις βάρος μεταναστών και κατοίκων αναπτυσσόμενων χωρών. Μήπως πρέπει να ξεπεράσεις τους ανόητους φόβους σου και να συμπληρώσεις την αίτηση για να γίνεις δωρητής οργάνων;

9.00 μ.μ. Διασχίζεις το μεγάλο πάρκο που βρίσκεται μπροστά από το σπίτι του φίλου σου. Πάντα χαιρόσουν και ζήλευες τον πράσινο χλοοτάπητα που απλώνεται κάτω από το μπαλκόνι του, καθώς όμως ανοίγεις το βήμα σου σκοντάφτεις στην πινακίδα του Δήμου που ενημερώνει ότι το πότισμα γίνεται από γεώτρηση. Νευριασμένος ξεσκονίζεις το παντελόνι σου κι αναρωτιέσαι αν το υδροβόρο γκαζόν ευθύνεται για την υφαλμύρωση του υδροφόρου ορίζοντα.

12.00 μ.μ. Eπιστρέφεις στο σπίτι σου. Λίγο πριν κοιμηθείς θυμάσαι τη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε η Κατερίνα, όταν στη σημερινή συγκέντρωση, υποστήριξε την αναγκαιότητα υποχρεωτικού προγεννητικού ελέγχου. Ήταν τότε που τη διέκοψε ο Γιώργος λέγοντας προς όλους, ότι αν ίσχυε υποχρεωτικός προγεννητικός έλεγχος, τότε αυτός πιθανότατα, ως πάσχων από μια αιματολογική νόσο, πιθανότατα δεν θα είχε γεννηθεί.

12 σχόλια

  • ατίθασο κουάρκ

    Δεν είμαι γνώστης των διαφορών, συνόλων και υποσυνόλων των φυσικών επιστημών, αλλά, καλέ μου hfr, η Βιολογία δεν είναι ξεχωριστή, αφού έχει ως αντικείμενό της την πιο περίπλοκη μορφή ύλης, δηλαδή τα έμβια όντα,και μάλιστα τον άνθρωπο, το μόνο λογικό ον, με δικαίωμα απόφασης επί της φύσης και της επιστήμης;
    (και το δικαίωμα του λάθους, και μη με ειρωνευτείς,αν γράφω μπούρδες…)

  • Δεν πιστεύω ότι έχει νόημα να ψάχνουμε ποια από τις φυσικές επιστήμες έχει “ξεχωριστή θέση” σε σχέση με τις υπόλοιπες. Κάθε μία έχει τα “ατού” της, κάθε μία έχει τα “μειον” της.

    Μπορούμε όμως να συζητάμε για το τί είναι διαφορετικό σε κάθε ΦΕ.

    Και για μένα, αυτό που κάνει τη βιολογία να ξεχωρίζει δεν είναι οι επιδράσεις που έχει στην καθημερινή μας ζωή, ούτε το γεγονός ότι έχει ως αντικείμενό της κάτι πολύ περίπλοκο, ούτε ότι μας έχει βάλει σαν κοινωνία να αντιμετωπίσουμε ένα σωρό διλήμματα (βλ. κλωνοποίηση, μεταλλαγμένα κτλ).

    Για μένα η βιολογία ξεχωρίζει γιατί αυτή την εποχή αλλάζει τον τρόπο που δουλεύει. Σαν επιστήμη.

    Εκεί που οι βιολόγοι είχαν το αντικείμενο μελέτης τους (τη ζωή) μπροστά τους και το παρατηρούσαν (βλ. ταξινομήσεις φυτών και ζώων και όλη αυτή η ιστορία της εξέλιξης για παράδειγμα), τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει να επεμβαίνουν σε αυτό.

    Και το να επεμβαίνεις σε αυτό που μελετάς είναι τεράστια αλλαγή. Αλλάζεις αυτό που μελετάς. Είτε στο αντικείμενο, είτε στις μεθόδους της, είτε στις “αρχές” της, πρόκειται ουσιαστικά για μία “επανάσταση” της Βιολογίας.

    Και για να μη με κατηγορήσουν ότι ξεχνάω τη δική μου αγαπημένη, τη Φυσική, ας προσθέσω ότι η φυσική έχει περάσει αυτό το στάδιο (την επανάστασή της) εδώ και καιρό. Που στο αποκορύφωμά της (βλ. κβαντική θεωρία), αυτή η επανάσταση “είπε” στους φυσικούς ότι κάθε παρατήρηση που κάνουν επηρεάζει αυτό που παρατηρούν! Αλλά τότε (αρχές εικοστού) ζούσε μόνο ο προπάππους μου.

    Ο οποίος δεν είχε καιρό για blogging.

    Τυχερός ο hfr. Ζει στην εποχή που η επιστήμη του κάνει άλματα…

    Και ένα τελευταίο σχόλιο. Το κείμενο σου αυτό (το τελευταίο μιας τριλογίας?!) μου άρεσε, όχι όμως όσο τα δύο προηγούμενα. Είναι τίγκα στα επιχειρήματα σε αυτό που (υποθέτω ότι) θέλεις να πεις, αλλά πιστεύω ότι χάνει σε “ποιητικότητα”. Κυριαρχούν τα ντάτα και χάνω το συναίσθημα. Εντάξει, μπορείς να το θεωρήσεις προσωπική μου παραξενιά, αλλά κι εγώ γιατί να την κρύψω;

    ΥΓ. “σου εκμυστηρεύτηκε την ανησυχία του για τα πολλά περιστατικά ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών εφήβων που αντιμετωπίζει. Μη φοβάσαι hfr, και έβαλα τα δυνατά μου προς τη κατεύθυνση της σεξουαλικής διαπαιδαγώγισης. Χα χα

  • Αγαπητέ Χρυσόστομε, δεν προσπαθώ με τα κείμενα αυτά να πω ότι η Βιολογία είναι καλύτερη από τη Φυσική, τη Γεωλογία, κλπ. Τέτοιου είδους αξιολογικές κρίσεις για τις επιστήμες, είναι νομίζω ανόητες. Ίσως να σε “παρέσυρε” το επίθετο “ξεχωριστή” που χρησιμοποίησε η “ατίθασο κουάρκ” και μου το απέδωσες. Και αυτή όμως, υποθέτω ότι δεν θέλει να πει ότι η Βιολογία είναι “καλύτερη” αλλά απλώς διαφορετική, από τις όμορες (;) επιστήμες.
    Νομίζω ότι η ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό της Βιολογίας στις μέρες μας είναι μεγάλη, για το λόγο ότι αυτό που συμβαίνει τώρα σε αυτήν, (μια πληθώρα νέων ανακαλύψεων που απαξιώνουν τις παλιές και τροποποιούν καθιερωμένες αντιλήψεις για την επιστήμη και τις εφαρμογές της) δεν έχει συνειδητοποιηθεί, ούτε από τους μάχιμους (και εννοώ) ερευνητές Βιολόγους. Χρειάζεται αρκετός νομίζω χρόνος μέχρι να καταλάβουμε πώς συνδέονται μεταξύ τους οι νέοι ήπειροι γνώσης που ανακαλύπτονται και πώς (και αν) θα χρησιμοποιήσουμε τα αγαθά που μας υπόσχονται.. Όμως η ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό της Βιολογίας είναι επίσης μεγάλη, στο χώρο που θητεύουμε, την εκπαίδευση, μια και η διδακτική των Φ.Ε. έχει δομηθεί πάνω στα παραδείγματα της Φυσικής (και μάλιστα ενός κεφαλαίου της, της Μηχανικής) που είναι παντελώς απρόσφορα για τη Βιολογία.
    Κατά τα άλλα, συμφωνώ με το σχόλιο που κάνεις για το κείμενο αυτό σε σχέση με τα άλλα. Και μένα έτσι μου φαίνεται. Απλώς ήθελα να καταγράψω με την παράθεση στοιχείων, πόσο πολύ “διαποτίζει” η επιστήμη αυτή την καθημερινότητά μας.
    Α και κάτι τελευταίο. Μήπως ήρθε ο καιρός για ένα συλλογικό blog ή wiki, για την εκπαίδευση; Τι λές;

  • Όχι ατίθασο κουάρκ δεν θα σε ειρωνευτώ, πολλώ μάλλον που ταλαιπωρήθηκες αναρωτώμενη που θα επενδύσεις τα χρήματα της σύνταξης και του εφάπαξ, ίσως και από τη συλλογή (αντιασφαλιστικών) υπογραφών, να πιστέψω;

  • “Μήπως ήρθε ο καιρός για ένα συλλογικό blog ή wiki, για την εκπαίδευση; Τι λές;”

    Είχε γίνει μια προσπάθεια στο οι εκπαιδευτικοί μιλούν”, αλλά τελευταία τη βλέπω να έχει ατονήσει. Κι εγώ εδώ που τα λέμε, γράφω εκεί μόνο όταν έχω αρκετό χρόνο…

    Αν θες να βοηθήσεις, ευπρόσδεκτος!

  • Αχ καλε ζείτε??Δόξα τω Θεω!!Πραγματικά χαρηκα!
    Υγεία να έχετε,χαρά και δύναμη ψυχική να δημιουργείτε!
    Το άγχος βλάπτει,ας το παραμερίζουμε..
    Καλή συνεχεια

  • Αυτοπροσδιορισμός στη Βιολογία…ποιά βιολογία?Στο μυαλό μου προσπαθούσα να τραβήξω μια γραμμή ανάμεσα στους κλάδους της βιολογίας πριν από την ανακάλυψη της δίκλωνης αλυσίδας, της αντίστροφης μεταγραφάσης, των περιοριστικών ενζύμων, sequencing, ριβοένζυμα,RNAi κτλ κτλ αλλά δεν κατέληξα κάπου.Δεν υπάρχει τέτοια γραμμή μέσα στη Βιολογία και από ότι φαίνεται δεν υπάρχουν διακριτές γραμμές πλέον και ανάμεσα στη Βιολογία και τις υπόλοιπες επιστήμες.Και θα εξηγηθώ.Είμαι βιολόγος αλλά έχω εξειδικευθεί στο biochemical engineering και πλέον ασχολούμαι με τη Βιολογία Συστημάτων.Αυτό που οι φτωχές μου γνώσεις μου έχουν δείξει είναι ότι η όσμωση και η κατάργηση των ορίων ανάμεσα στις επιστήμες είναι το κλειδί για την επιτάχυνση παραγωγής γνώσης.Δηλαδή πρέπει να δημιουργούνται συνεχώς νέες βάσεις για να προωθείται το interdisciplinary και οι “επιστήμη-επιστήμη” αλληλεπιδράσεις.Έχουμε ξεφύγει κατά πολύ από την παραδοσιακή θεώρηση ξεχωριστών κλάδων και η οπτική όπως και οι στρατηγικές που έχουμε κληθεί να ακολουθήσουμε στην έρευνα επιβάλλει το πάντρεμα κλάδων, τα υβριδικά μοντέλα και ότι δουλεψει καλύτερα, επιλέγεται και ακολουθεί η βελτιστοποίηση.

    Πάνω σε αυτή τη βάση είναι αναχρονιστικό να διδάσκεται η βιολογία σε βάσεις προ 20ετίας.Ο μοντέρνος βιολόγος επιβάλλεται να είναι όσο πιο up dated αντέχει και δεν πρέπει να φοβηθεί μήπως φορτώσει τα παιδιά με πολλές/εξειδικευμένες πληροφορίες.Δεν πρέπει να χάσουμε το στοίχημα με το τρένο της τεχνολογίας και τα παιδιά πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος, ώστε να περάσει και σε αυτά ο νέος αέρας που φυσάει στη βιολογία και που σε μερικά χρόνια θα είναι κάτι το δεδομένο μέσα στην κοινωνία.Όποιος δεν θα μπορεί να το κατανοήσει αυτό θα είναι ένας τεχνοαναλφάβητος σε ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο περιβάλλον και το σοκ που θα δεχθεί από τις νέες ανακαλύψεις θα τον οδηγήσει στην άρνηση,πεπαλαιωμένες αντιλήψεις και ίσως …και στον δημιουργισμό. :P

    Αυτά προς το παρόν και ελπίζω να συνεχίσεις το γράψιμο.

  • Ας ξεκινήσω αντίστροφα, επισημαίνοντας τα σημεία του σχολίου σας, με τα οποία διαφωνώ, για να καταλήξω σε εκείνα που με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο.
    Αναρωτιέστε (υποθέτω) αν υπάρχει ανάγκη να αυτοπροσδιοριστεί η Βιολογία, όταν οι επιμέρους κλάδοι της είναι τόσο αναπόσπαστα συνδεδεμένοι, ώστε να βρίσκετε δύσκολο να τραβήξετε μια σαφή διαχωριστική γραμμή μεταξύ τους.
    Δεν θέλω να σας κουράσω πολύ με θεωρίες και μακρόσυρτα κείμενα, αλλά αυτό δεν μου φαίνεται σωστό. Θυμηθείτε από τα φοιτητικά σας χρόνια πόσο διαφορετική είναι η προσέγγιση της κλασσικής γενετικής στον ορισμό του γονιδίου από αυτήν της μοριακής Βιολογίας, θυμηθείτε ακόμη πόσο διαφορετικά ερευνούν το αντικείμενο τους, ένας Φυσιολόγος ή ένας Μοριακός Βιολόγος, από έναν Εξελικτικό ή έναν Οικολόγο: Οι πρώτοι “βουτούν” στα μόρια, τα άτομα και γενικά τις φυσικοχημικές νομοτέλειες για να εξηγήσουν αυτό που συμβαίνει στο κύτταρο και τον οργανισμό, οι δεύτεροι αντιθέτως πάνε ανάποδα, καθώς από τη μελέτη ευρύτερων συστημάτων (πληθυσμοί, οικοσυστήματα , συχνά επαληθεύουν τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των επιμέρους μονάδων που τα συνιστούν. Θέλω να πω ότι στη Βιολογία (και εκεί βρίσκεται η γοητεία της) ποικιλόμορφο δεν είναι μόνο το αντικείμενο, αλλά και οι μέθοδοι με την οποία το προσεγγίζει.
    Από την άλλη, δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό που συντελείται σήμερα στη Μοριακή Βιολογία, μια πραγματικά, εν τω γεννάσθαι επιστήμη, επιτρέπει βεβαιότητες, για το τι πραγματικά είναι και που πάει. Μόλις «προχθές» οι Οικολόγοι αντιλήφθηκαν ότι η συγκριτική μελέτη των γονιδιωμάτων προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη μελέτη των προσαρμογών στα οικοσυστήματα και μόλις «προχθές» οι ασχολούμενοι στον τομέα της υγείας, αντιλήφθηκαν πόσο αναγκαία είναι η μελέτη της εξέλιξης του γονιδιώματος λ.χ. του ιού του AIDS, προκειμένου να καταπολεμηθεί. Αφήστε δε τα πολυποίκιλα «-omics» που ξεπηδούν σα μανιτάρια, επειδή ακριβώς τα νέα δεδομένα, αποκαλύπτουν σχέσεις και πεδία έρευνας, μέχρι πρότινος άγνωστα.
    Όλα αυτά λοιπόν και επίσης όσα τόσο κατατοπιστικά θίγετε για την ανάγκη διαθεματικής προσέγγισης στη Βιολογία, το πάντρεμα επιμέρους κλάδων της, την αναζήτηση νέων συνθέσεων, μάλλον επαληθεύουν, παρά διαψεύδουν την ανάγκη, αύτο- και άνα-προσδιορισμού της.
    Λάβετε όμως υπόψη και κάτι, που ίσως σας διαφεύγει, εξαιτίας του επαγγελματικού χώρου στον οποίο δραστηριοποιείστε: Στη β/θμια εκπαίδευση, η υπαγωγή της Βιολογίας και των Βιολόγων στις Φυσικές Επιστήμες και τον κλάδο των ΠΕ4 καθηγητών, αντίστοιχα, είναι υπεύθυνη για πολλά από τα δεινά της. Οι αιτιοκρατικές και αναγωγιστικές προσεγγίσεις της διδασκαλίας της, που δεσπόζουν στα εγχειρίδια διδακτικής των Φ.Ε. και η ανάθεση της σε, φιλότιμους κατά τα άλλα, εκπαιδευτικούς, που πιστεύουν ότι το κεντρικό δόγμα της Βιολογίας και η Φωτοσύνθεση, είναι… χημικές αντιδράσεις, είναι μερικά από αυτά.
    Να είστε καλά και σας ευχαριστώ τόσο για το σχόλιό σας, όσο και για την ακροτελεύτια παρότρυνσή σας.

  • Συμφωνούμε και μάλλον εγώ έκανα κακή χρήση της έκφρασης.
    Ναι η ποικιλομορφία στη Βιολογία είναι όλη η ομορφιά και η μαγεία της για αυτό είμαστε όλοι ερωτευμένοι μαζί της.Ναι υπάρχει διαφορετική οπτική των στρατηγικών που χρησιμοποιεί ο κάθε επιμέρους κλάδος της Βιολογίας. Ναι υπάρχει ανάγκη να αυτοπροσδιοριστούμε (φιλοσοφικά?επιστημονικά?) πρίν μας προσδιορίσουν άλλοι εξωγενείς.
    Δεν πιστεύετε όμως ότι οι επιμέρους κλάδοι έχουν αρχίσει να διαχέονται? Οι εξελικτικοί χρησιμοποιούν πλέον τους SNPs,στην πρόβλεψη δομών και δραστικότητας φαρμάκων έχει μπει η βιοπληροφορική, στο χαρακτηρισμό πρωτεινών χρησιμοποιούμε βάσεις δεδομένων (ΜΑSCOT) και τεχνικές ανάλυσης της βιοφυσικής (NMR,MALDI-TOF), περίπλοκα μαθηματικά μοντέλα και αλγόριθμοι εξετάζουν βιοχημικά μονοπάτια κτλ κτλ.Mπορούμε να μιλάμε πλέον για σύνορα?

    Σε αυτή τη βάση λοιπόν η δική μου δυσκολία έγκειται στο να “δω” πώς μπορεί να γίνει (ο αυτοχαρακτηρισμός) με τη μίξη και το πάντρεμα τόσων ετερόκλητων στοιχείων.

    Φυσικά το ότι εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να γίνει δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται…απλά περιμένω καμιά ιδέα να γεμίσω το κενό μου.

    Χάρηκα πολύ με το σχόλιό σας (σας παρακαλώ αν απαντήσετε μην το κάνετε στον πληθυντικό.Είναι κάπως περίεργο :P)

  • Ο.Κ. τελικά δεν νομίζω ότι διαφωνούμε. Και εγώ πιστεύω ότι τα όρια γίνονται όλο και πιο ασαφή, καθώς τα επιτεύγματα στον ένα τομέα, φωτίζουν άλλους τομείς κ χρησιμοποιούνται από αυτούς για την “παραγωγή” νέων ανακαλύψεων, εφαρμογών κλπ.
    Αναφορικά με τον πληθυντικό μη τον παρεξηγείς. Δεν χρησιμοποιείται για να “ψύξει” την κουβέντα, ούτε να απομακρύνει τον συνομιλητή. Όπως συμβαίνει άλλωστε και με την άμεση επικοινωνία, μετά από λίγο υποχωρεί.
    Καλή δύναμη λοιπόν, ευχές για τις γιορτές και για τη συνέχιση του διαλόγου μας.

  • Kαλό σου Πάσχα λοιπόν και σε σένα και περιμένω ανυπόμονα καινούριους προβληματισμούς, γιατί έχω ενθουσιαστεί με το μπλογκ σου.Βγάζω και το άχτι μου, γιατί όσο να ναι είναι ελάχιστα τα αμιγώς βιολογικά μπλογκζ. Καλή συνέχεια.

  • ok Να είσαι καλά και καλό Πάσχα!!!


Υποβολή απάντησης