Σε μια από τις πολλές και όχι πάντα επιτυχημένες προσπάθειες μου να πείσω τους μαθητές μου να ενδιαφερθούν για τη Βιολογία, τους λέω ότι αν δεν υπήρχαν οι μύκητες δεν θα υπήρχε πολιτισμός. Όταν λοιπόν οι μαθητές μου ανοίγουν διάπλατα και τα 2 μάτια ή απλώς το ένα, για να καταλάβουν τι είναι αυτό που εννοεί ο δάσκαλος, αρπάζω την ευκαιρία και τους μεταφέρω στα τέλη της δεκαετίας του 70, τότε που ο Μανώλης Ανδρόνικος συνόδευε τα ευρήματα της Βεργίνας στις ΗΠΑ.
Οι παλιότεροι θα θυμάστε. Στην Ελλάδα είχε ξεσηκωθεί ένας σάλος ανόητων πολιτικών και δημοσιογραφικών αντιδράσεων γιατί αφήσαμε τα πολύτιμα ευρήματα να ταξιδέψουν εκτός Ελλάδος, ενώ στην Αμερική, διάφοροι δημοσιογράφοι, είχαν βαλθεί να ξεψαχνίζουν την ιδιωτική ζωή του Μ. Αλεξάνδρου, για να αποδείξουν ότι ήταν μέθυσος, άφιλος, ομοφυλόφιλος κλπ. Τα τελευταία ιδιαιτέρως, ενόχλησαν πολύ τον Ανδρόνικο που απέστειλε μια σχετική επιστολή στους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Θυμάμαι την οργισμένη αντίδρασή του και ακόμη περισσότερο την ίσως υπερβολική κατακλείδα της. Σε αυτήν λοιπόν έγραφε ο Ανδρόνικος:
“Άλλωστε είναι γνωστό ότι οι μεγάλοι πολιτισμοί δεν άκμασαν εκεί που ρέει άφθονος η κόκα κόλα, αλλά εκεί που φύεται η άμπελος”
Αφού λοιπόν πληροφορήσω τους μαθητές μου για την αντίδραση του Ανδρόνικου και για τους μεγάλους πολιτισμούς που άκμασαν στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, τον ιστορικό χώρο στον οποίο καλλιεργήθηκε η άμπελος, ρωτώ: Τι λέτε λοιπόν, θα υπήρχαν μεγάλοι πολιτισμοί χωρίς το κρασί; Θα υπήρχε κρασί χωρίς μύκητες;
Λίγο αυθαίρετος βεβαίως ο όλος συλλογισμός, πιστεύω όμως ότι όσοι είναι δάσκαλοι καταλαβαίνουν από τέτοιες διδακτικές ακροβασίες, και δεν θα με παρεξηγήσουν.
Μεγάλες όμως και οι ενοχές μου για τη χρησιμοποίηση της Αρχαιολογίας και του επιφανούς αρχαιολόγου, στο βωμό των αναγκών ενός μαθήματος σχολικής Βιολογίας.
Ευτυχώς όμως από σήμερα μπορώ να είμαι ήσυχος. Και η Αρχαιολογία χρησιμοποιεί δάνεια από τη Βιολογία, και μάλιστα για σημαντικότερες σκοπιμότητες από την αφύπνιση των μαθητών. Που το έμαθα αυτό; Μα στην νέα καταχώριση του πολυδιάστατου Αθήναιου. Ξέρετε σε αυτήν στην οποία αναφέρεται στο μύθο της γέννησης του Διονύσου ο οποίος ξεπήδησε από το μηρό του Δία. Εκεί λοιπόν ο Αθήναιος ανασκευάζει με αδιάσειστα επιχειρήματα την προέλευση του στεφανιού που κοσμεί το μέτωπο του νεογέννητου Διονύσου σε έναν απουλικό κρατήρα: Δεν προέρχεται από κισσό, όπως συχνά αναφέρεται, αλλά από αμπέλι. Ο Αθήναιος μάλιστα θεμελιώνει τον ισχυρισμό του παραθέτοντας λεπτομέρειες της κατασκευής και της φυσιολογίας της αμπέλου, το δίχως άλλο, γνωστές στους βοιωτούς αμπελουργούς επινοητές του μύθου του Διονύσου.
Τον ευχαριστώ λοιπόν διπλά: Η καταχώρισή του με έτερψε αλλά και με απενοχοποίησε για την ανάμειξη στη διδακτική κουζίνα μου, ετερόκλητων γεύσεων.
10 Σχόλια
2 Φεβρουάριος 2007 σε 10:13 μ.μ
Προσπαθείτε να ξυπνήσετε τους μαθητές σας και έχετε και τύψεις;!
3 Φεβρουάριος 2007 σε 12:25 π.μ.
Καλησπέρα!
Πολύ μεθυστικό το κειμενάκι,
σαν ένα ροζέ γλυκό κρασάκι……
Είστε σε πολύ καλό δρόμο!!,συνεχίστε όλο ευθεία,στην καινούργια αυτή πορεία,και ποιός ξέρει που θα βγάλει..???Ίσως και σε παραζάλη!Στη υγεία σας!!Χωρίς ανακατέματα δεν έχει γούστο η ζωή!!
3 Φεβρουάριος 2007 σε 1:39 μ.μ
Ναι, “εκεί που φύεται η άμπελος”, αλλά όχι εκεί που βασιλεύουν οι μέθυσοι :-) Και ο συγκεκριμένος είχε σκοτώσει πάνω στο μεθύσι του μερικούς από τους στενούς συνεργάτες του!
Κάποτε είχα διαβάσει ένα βιβλίο σε ξένη γλώσσα, το οποίο δεν βρίσκω πια, στο οποίο αναφερόταν η μεταλλαγή του ονόματος του κρασιού από τις Ινδίες, στη Μεσοποταμία, στην Εγγύς Ανατολή, στην Ελλάδα, στη Ρώμη και στη συνέχεια στις μεσαιωνικές και αναγεννησιακές ευρωπαϊκές χώρες (οίνος, vino, wine, Wein κλπ. Διαπίστωνες, πρώτον ότι το ένα όνομα προέκυπτε από το προηγούμενο χωρίς ασυνέχειες και δεύτερον ότι αυτή εκριβώς ήταν και η πορεία του πολιτισμού. Ίσως όμως να μην έχει ο οίνος αυτή την αποκλειστικότητα και να ισχύει το ίδιο και για άλλα βασικά διατροφικά προϊόντα, το λάδι, τα δημητριακά κλπ.
3 Φεβρουάριος 2007 σε 2:13 μ.μ
#Προς deppy: Σας ευχαριστώ για το σχόλιο. Αν όμως κατάλαβα καλά η ευχή για την υγεία μου, που μοιάζει με πρόποση μεταξύ συνδαιτυμόνων, ίσως δυσχεράνει τη διατήρηση της ευθείας πορείας που μου συστήνετε.
#Προς κο Φραγκόπουλο: Ναι βεβαίως υπέρ της αμπέλου, και κατά του αλκοολισμού. Ελάτε όμως που αυτός σπανίζει “εκεί που φύεται η άμπελος” και ενδημεί εκεί που εισάγεται το προϊόν της… Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνούμε και τα άλλα προϊόντα. Μα είναι βασικά στη διατροφή, ενώ ο πολιτισμός είναι ανάγκη και προϊόν περισσεύματος, δεν βρίσκετε; Α! κύριε Φραγκόπουλε μη λησμονούμε και τους μύκητες. Δεν κάνουν μόνο το κρασί και τη μπύρα. Φουσκώνουν και το ψωμί, νοστιμίζουν τα τυριά και παρέχουν πλήθος βιοιατρικών υπηρεσιών και προιόντων.
4 Φεβρουάριος 2007 σε 12:10 π.μ.
χωρίς το κρασί δε θα είχαμε και τα φιλοσοφικά συμπόσια ;-)
4 Φεβρουάριος 2007 σε 7:28 μ.μ
# Αγαπητέ passer by με παρεξηγήσατε. Οι “ενοχές” μου δεν αφορούν στην αφύπνιση των μαθητών, αλλά στο μέσο που χρησιμοποιώ για να την επιτύχω (τη λίγο… ακροβατική προσφυγή στην Αρχαιολογία).
16 Φεβρουάριος 2007 σε 1:06 μ.μ
Bάλτε search στη λέξη “απατεωνας” στο Google και απολαύστε το αποτέλεσμα
http://www.google.gr/search?sourceid=navclient&ie=UTF-8&rls=DVXA,DVXA:2005-28,DVXA:en&q=%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82
… όσο είναι καιρός γιατί Λιακόφιλοι στείλαν mail στο google.
+βλογιοκοψον+
30 Μάρτιος 2007 σε 12:57 π.μ.
Γειά σας !
Είμαι επί πτυχίο φοιτητής του βιολογικού στην αθήνα και μόλις ανακάλυψα αυτό το καταπληκτικό blog ! Συγχαρητήρια hfr είσαι το πρότυπό μου !
κάνω και εγώ μια προσπάθεια για blog βιολογικού περιεχομένου που λειτουργεί κυρίως με rss feeds και μικρά σχόλια γιατί δεν υπάρχει χρόνος για μεγάλα posts! (μέχρι στιγμής τα posts μου έχουν αισχρό humor και είναι απλά για διασκέδαση και ενημέρωση , και όχι για προβληματισμό και κριτική σκέψη όπως τα δικά σας)
Θα ήταν τιμή μου να το κοιτούσατε για 5 λεπτά !
Πάντως έχω πολύ όρεξη να το συνεχίσω !
ευχαριστώ εκ των προτέρων
30 Μάρτιος 2007 σε 6:16 π.μ.
Αγαπητέ φίλε σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια που μου φαίνεται όμως ότι δεν τα αξίζω τόσο. Αν πράγματι σας ενδιαφέρει η τήρηση ιστολογίου, υπάρχουν μερικά ιστολόγια, που ικανοποιούν πολύ περισσότερο από το δικό μου, τις απαιτήσεις και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της νέας μορφής επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να σας χρησιμεύσουν ως πρότυπο. Ρίξτε μια ματιά σε μερικά από αυτά (ελληνικά και ξένα) που προτείνω και θα συμφωνήσετε.
Επισκέφθηκα λοιπόν το δικό σας ιστολόγιο και (το οποίο θα σπεύσω να καταχωρίσω και στο παρόν αλλά και στο biology4u) και βρήκα πολύ χρήσιμη και ενδιαφέρουσα την συλλογή feeds που αφορούν στη Βιολογία. Αυτό είναι κάτι που λείπει, ίσως όχι μόνο απ’ όσους ενδιαφέρονται γενικά για τις κατακτήσεις της, αλλά και από εκείνους που ασχολούνται επαγγελματικά με αυτήν.
Να είστε καλά!
3 Αύγουστος 2008 σε 8:47 μ.μ
ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;
Υποβολή απάντησης