Καλά δεν έχουν βαρεθεί;

Μετάβαση στα σχόλια

Η πρώτη ημέρα του σχολείου χτες, και όπως κάθε χρόνο το ίδιο πληκτικό και αδιέξοδο γαϊτανάκι δηλώσεων και αντιδηλώσεων για την πληρότητα των σχολείων σε εκπαιδευτικούς, την έγκαιρη άφιξη των βιβλίων, το κτιριακό κ.α.

Δεν είναι ότι οι δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας, των υπευθύνων Παιδείας της αντιπολίτευσης και των συνδικάτων των εκπαιδευτικών έχουν τόση πρωτοτυπία, όσο οι ευχές των ιερέων κατά τον αγιασμό.

Είναι ότι όλα όσα για τα οποία επαίρεται το εκάστοτε κυβερνητικό κόμμα ή κατηγορείται από την αντιπολίτευση και τους συνδικαλιστές, είναι μακριά νυχτωμένα από αυτό που είναι, θέλει και χρειάζεται η σύγχρονη εκπαίδευση.

Ας φθάσουν νωρίς τα βιβλία στα σχολεία (κατά την κυβέρνηση) ή ας φθάσουν αργά (κατά την αντιπολίτευση), ας ξεκινήσουν τα σχολεία την 12/9 με πλήρες πρόγραμμα (κατά την κυβέρνηση) ή περικομμένο (κατά την αντιπολίτευση), ας ξεκινήσει εγκαίρως η παιδαγωγική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών (κατά την κυβέρνηση) ή ας καθυστερήσει (κατά την αντιπολίτευση), το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και χειρότερο από το περυσινό:

Ένα εκπαιδευτικό σύστημα με μοναδικό στόχο την αναπαραγωγή του και μια εκπαίδευση χωρίς στόχους και αντίκρισμα που αδυνατεί να θέλξει, ώστε να καλλιεργήσει την αγάπη για τη γνώση και να διαμορφώσει κριτήρια ποιότητας και αξίες στο μελλοντικό πολίτη.

Όποιος περιμένει από τους επαγγελματίες πολιτικούς ή συνδικαλιστές λόγο ουσιαστικό και εξυγιαντικό αυταπατάται. Τόσα μπορούν, τόσα κάνουν.

Το υποθετικό ερώτημα είναι: Ποια θα ήταν η στάση των μαθητών, των γονέων και των εκπαιδευτικών, στο απίθανο ενδεχόμενο, κάποιο κόμμα ή κάποιος φορέας, να διατύπωνε μια τολμηρή πρόταση εκπαίδευσης που συνεπάγεται προσωπική και κοινωνική ευθύνη;

4 σχόλια

Filed under Εκπαίδευση